Emotieregulatie
new

Emotieregulatie

Jonge kinderen kunnen hun emoties nog niet goed reguleren. Dit komt doordat hun brein nog onvoldoende ontwikkeld is om hun eigen emoties te kunnen begrijpen, te uiten en te controleren. De hersenen van een kind van 12 jaar zijn al veel verder ontwikkeld, zij kunnen al wel hun gevoelens onder woorden brengen en hebben meer controle over hun emoties.

Emoties hebben een belangrijke functie, we hebben ze nodig om te overleven. We zouden bijvoorbeeld zonder angst niet oud worden, omdat we dan extreem gevaarlijke dingen zouden gaan doen. We zouden ons niet verstoppen als we oog in oog staan met een gevaarlijk dier. De emotie angst beschermt ons dus tegen gevaar.

Omgaan met emoties / emotieregulatie

Emotieregulatie betekent het kunnen omgaan met emoties. En dat is voor kinderen best ingewikkeld! Het is een vaardigheid die rijpt en aangeleerd kan worden door het als ouder/begeleider voor te doen.  Er komt namelijk best veel bij kijken:

  • Je eigen emoties herkennen.
  • De emoties van een ander herkennen.
  • Je moet je emoties uit kunnen drukken in woorden.
  • Je emoties kunnen beheersen.

Jonge kinderen hebben jouw hulp nodig om hun eigen emoties te herkennen. Vanaf ongeveer 4 jaar kunnen kinderen aangeven of ze boos of verdrietig zijn. Het controleren van de emoties is dan nog lastig. Het is een proces dat meerdere jaren duurt. Vanaf het begin van de basisschool kunnen kinderen zich inleven in een ander. Ze begrijpen dan pas dat iemand anders iets anders kan ervaren en voelen dan zijzelf. Hierdoor zullen ze gevoelens en gedrag van anderen beter gaan herkennen en begrijpen. Het is een proces dat na de basisschoolleeftijd nog niet stop. Sommige volwassenen hebben steeds moeite met het uiten van hun emoties.

Beter leren omgaan met emoties 

Wat doet wij met deze hulpvraag? Tijdens de begeleiding beginnen we met het voelen van spanning in het lichaam. Een emotie geeft een spanning en die kun je voelen; in je buik, je wordt warm, of verkrampt in je kaken, of je maakt vuistjes of je houdt je adem in.

Het herkennen van wat er in het lichaam gebeurt is de eerste stap. De spanning loopt soms zo op dat ontladen eerst nodig is voordat er over gepraat kan worden. Ontladen is voor kinderen over het algemeen iets gaan doen/bewegen. De aandacht afleiden gaat hier vaak mee gepaard. Daarna is het mogelijk om te gaan vertellen wat er gebeurde en wat de emotie opriep. Dit geeft inzicht in oorzaak en gevolg en keuzes maken in het gedrag.

Vertellen is een verbale manier, bij kinderen werkt het ook goed om het te tekenen of uit te spelen in een spel of een verhaal. Het is fijn als je als ouder/begeleider hier op in kunt haken en zo kunt helpen aan het verwerken van de emotie. Het kind leert dat emoties er mogen zijn en dat het laten zien ervan helpt dat de ander jou snapt.

Aanmelden